Verzekering tijdens het transport

Allriskverzekering van een kunstwerk

Het is de eigenaar of de tentoonsteller die de allriskverzekering aangaat om eventuele risico’s van ongevallen tijdens het vervoer te dekken. De bekendste verzekering die dekking verleent bij ongevallen tijdens het vervoer is de tentoonstellingsverzekering ‘van nagel tot nagel’. Die verzekering verleent dekking van het kisten op het adres van afhaling tot het ontkisten bij de terugkeer.
Het is een normale vereiste bij een leenovereenkomst dat de ontlener een verzekeringsattest opstuurt naar de uitlener. Zonder dat attest kan de uitlener weigeren het kunstwerk op transport te plaatsen. De verzekeringsplicht van de ontlener mag worden beschouwd als een vaste clausule in dergelijke overeenkomsten.
 

Handling en transport als bijzondere focus

De meeste schadegevallen gebeuren in de eerste plaats tijdens de handling en in de tweede plaats tijdens het transport zelf. Verzekeringsmaatschappijen schenken dan ook een bijzondere aandacht aan de wijze waarop en wie de bekisting, de handling en het transport uitvoert. Bij het invullen van het verzekeringsvoorstel wordt daarover uitvoerige informatie gevraagd. Deskundigheid is hier een contractuele basisvereiste. Bij niet-deskundige behandeling tijdens het transport zal de verzekering niet tussenkomen. 

Vaststellen van schade opgelopen tijdens transport

Het condition report ‘voor en na het kisten’ dient als bewijs dat eventuele schade werd geleden tijdens het transport. Het is voor de verzekering uiteraard van belang te weten of het kunstwerk is beschadigd tijdens het transport of niet. Bekijk het praktijkvoorbeeld voor meer praktische informatie.

(link met praktijkvoorbeeld).
 

Niet-verzekerde risico’s

Bij regel dekt de verzekeringspolis geen schade door:

  • (schommelende) vochtigheid;
  • condens;
  • extreme temperaturenverschillen;
  • waterinsijpeling;
  • ongedierte.

Die schade moet je vermijden door een doeltreffende bekisting, gebaseerd op de voorspelbare transportomstandigheden en de risico’s die in de polis worden uitgesloten.
Je kunt ook met de vervoerder contractueel afspreken dat de vervoerde werken niet aan bepaalde risico’s zullen worden blootgesteld. Dat is perfect mogelijk als je voor een erkende kunsttransporteur kiest.
Zijn er te veel niet-gedekte risico’s tijdens het transport? Dan kun je ook beslissen om geen verzekering af te sluiten, tenzij je daartoe contractueel verplicht bent.
 

Aparte verzekering vervoerder

De professionele vervoerder is sowieso verzekerd voor schade aan de vervoerde lading tijdens het vervoer en het op- en afladen. Ook bij vervoer met eigen middelen kun je de vervoerde lading verzekeren voor schade opgelopen tijdens het vervoer.
De toepasselijke vervoerscondities bepalen, afhankelijk van het land, de aansprakelijkheid van de vervoerder, dus ook de dekking (gaande van beperkt tot een bepaald bedrag per gewicht tot gewoon onbeperkt). Bij beperkingen wordt de waarde van een kunstwerk of bepaalde uitrustingen nooit volledig gedekt. Je moet dan zelf een supplementaire verzekering sluiten. In sommige landen kan de vervoerder zelfs eisen dat je in geval van kunsttransport een afzonderlijke verzekering sluit.


Verzekerde waarde, premie en keuze van de verzekeraar

De premie van een allriskverzekering is zeer afhankelijk van de aard van de goederen. Een verzekering voor kunstwerken valt goedkoper uit. Wie een vrijstelling aanvaardt, kan op beide oren slapen voor een premie van 2,5 à 5 promille. Uiteraard hangt het ook af van de aard van de goederen:

  • Breekbare voorwerpen vergen een iets grotere premie dan onbreekbare.
  • Kunstwerken vervaardigd in edelmetalen verhogen je premie al snel tot 4 promille.
  • Juwelen zijn kwetsbaarder en dus duurder qua verzekering. De tarieven voor juwelen schommelen rond de 15 promille. Om een uniek juweel van 10.000 euro te verzekeren, betaal je dus 150 euro per jaar.

Het gebeurt vaak dat een Belgisch kunstverzamelaar in een leenovereenkomst een bepaalde makelaar van zijn vertrouwen aanwijst. Dat heeft veelal te maken met het feit dat die makelaar een buitenlandse maatschappij aanspreekt die de aangifteplicht bij de fiscus bij overlijden van de verzekerde eigenaar gemakkelijk kan ontduiken.

Kunstwerken kan men verzekeren op basis van drie soorten waarden:

  1. Aangenomen waarde: de waarde is bepaald op grond van een deskundigenverslag die als vaste basis dient voor de vergoeding van de schade.
  2. Werkelijke waarde: dit is de meest voorkomende verzekeringsbasis. De verzekeringnemer geeft een waarde op die de basis is voor de premie. Bij een schadegeval wordt de werkelijke waarde echter geraamd door de verzekeraar. En die zal als basis dienen voor vergoeding van de schade. Je hebt dus absoluut geen belang bij onderverzekering of oververzekering.
  3. Productiewaarde: een relatief objectieve waarde berekend op basis van het verwerkte materiaal en de werkuren die nodig zijn voor de productie van een kunstwerk. Dat kan slechts in uitdrukkelijk akkoord met een levend kunstenaar voor zover het kunstwerk niet verkocht is. Er bestaat over het algemeen weinig discussie over die waarde. Dit is een pragmatische methode om de verzekeringspremie laag te houden.

 

Verzekering van gebruiksmateriaal

Gebruiksmateriaal (zoals camera’s, projectoren en computers) wordt altijd verzekerd op basis van de nieuwwaarde. Het relatief grote risico van diefstal of breuk kan de premie de hoogte in drijven. Bij ouder materiaal is de verzekeringspremie soms te hoog in verhouding met de uitgekeerde waarde bij een schadegeval, en zou men kunnen beslissen tot het niet verzekeren. Deze beslissing neemt men wel best na het opvragen van een gedetailleerde offerte bij de verzekeringsmaatschappij.

 

x

Cookies

Deze website gebruikt zowel functionele als niet-functionele cookies. Voor het plaatsen en uitlezen van niet-functionele cookies hebben wij uw voorafgaande toestemming nodig; voor functionele cookies niet. U kunt het gebruik van cookies later nog wijzigen en uw voorkeuren aanpassen.
Meer info in ons Cookiebeleid.
Akkoord